Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Film | Brotherhood
14-10-2010, 10:53
Het speelfilmdebuut Brotherhood van Nicolo Donato is een zoektocht naar liefde en de verleiding van geweld. Lars wordt zijn promotie in het leger ontzegd wanneer hij door zijn minderen beschuldigd wordt van homoseksuele avances. Noodgedwongen trekt hij bij zijn ouders in. Hij is beducht op nieuwe sensatie. Per ongeluk komt hij in aanraking met een Deense neonazi groepering. Zijn bedachtzame taalgebruik en kritische houding blijken niet sterk genoeg om de gewelddadige groep jongens te weerstaan.
Spel
Het is niet zozeer de nazi ideologie die hem trekt, maar meer het spel, het baas boven baas zijn en de schijnbaar onvoorwaardelijke steun en respect die hij van de anderen krijgt. Tijdens zijn voorbereiding op het officiële lidmaatschap van deze anti-vreemdelingenpartij, die zich voorstaat op de “wetten der natuur”, trekt Lars bij Jimmy in. Deze opgefokte, met nazi-tattoos besmeurde jongen houdt Lars op afstand. Maar afgescheiden van de buitenwereld ontwikkelen de mannen een verboden liefde voor elkaar.
Zoektocht
Donato zoekt met zijn film de grenzen van de verbeelding op. Waar het in de eerste instantie lijkt alsof hij met de ietwat simplistische boodschap komt dat liefde het wint van geweld, ontdoet hij dit geweld anderzijds van zijn pogingen tot ideologische legitimering. De neonazi's zijn eerder jongens op zoek naar een agitator en broederlijke intimiteit, dan werkelijke fascisten die inhoudelijk met hun overtuigingen bezig zijn. Dit blijkt des te meer wanneer Hitler's Mein Kampf niet verder komt dan het nachtkastje en de hele film ongeopend blijft.
Contrasten
Het camerawerk versterkt deze contrasten en zet de intimiteit af tegen groepsgedrag. Ook deze keuze lijkt voor de hand liggend, maar Donato komt er mee weg door dik aangezette warm-koudcontrasten uit te buiten en sommige scenes stilistisch veel op de bekende Deense dogma-stijl te laten lijken. De partijbijeenkomst mondt uit in esthetisch genot wanneer de camera over de hoofden van de aanwezigen vliegt en je bijna de extase van de mannen begrijpt, terwijl je constant herinnerd wordt aan het geweld dat door deze extase gevoed wordt.
Brotherhood is een confronterende en soms ook tedere film, die menig liefhebber van Deense cinema zal bekoren. Vanaf 21 oktober draait hij in de Nederlandse bioscopen.
MSR
(bron: Expreszo)
Het speelfilmdebuut Brotherhood van Nicolo Donato is een zoektocht naar liefde en de verleiding van geweld. Lars wordt zijn promotie in het leger ontzegd wanneer hij door zijn minderen beschuldigd wordt van homoseksuele avances. Noodgedwongen trekt hij bij zijn ouders in. Hij is beducht op nieuwe sensatie. Per ongeluk komt hij in aanraking met een Deense neonazi groepering. Zijn bedachtzame taalgebruik en kritische houding blijken niet sterk genoeg om de gewelddadige groep jongens te weerstaan.
Spel
Het is niet zozeer de nazi ideologie die hem trekt, maar meer het spel, het baas boven baas zijn en de schijnbaar onvoorwaardelijke steun en respect die hij van de anderen krijgt. Tijdens zijn voorbereiding op het officiële lidmaatschap van deze anti-vreemdelingenpartij, die zich voorstaat op de “wetten der natuur”, trekt Lars bij Jimmy in. Deze opgefokte, met nazi-tattoos besmeurde jongen houdt Lars op afstand. Maar afgescheiden van de buitenwereld ontwikkelen de mannen een verboden liefde voor elkaar.
Zoektocht
Donato zoekt met zijn film de grenzen van de verbeelding op. Waar het in de eerste instantie lijkt alsof hij met de ietwat simplistische boodschap komt dat liefde het wint van geweld, ontdoet hij dit geweld anderzijds van zijn pogingen tot ideologische legitimering. De neonazi's zijn eerder jongens op zoek naar een agitator en broederlijke intimiteit, dan werkelijke fascisten die inhoudelijk met hun overtuigingen bezig zijn. Dit blijkt des te meer wanneer Hitler's Mein Kampf niet verder komt dan het nachtkastje en de hele film ongeopend blijft.
Contrasten
Het camerawerk versterkt deze contrasten en zet de intimiteit af tegen groepsgedrag. Ook deze keuze lijkt voor de hand liggend, maar Donato komt er mee weg door dik aangezette warm-koudcontrasten uit te buiten en sommige scenes stilistisch veel op de bekende Deense dogma-stijl te laten lijken. De partijbijeenkomst mondt uit in esthetisch genot wanneer de camera over de hoofden van de aanwezigen vliegt en je bijna de extase van de mannen begrijpt, terwijl je constant herinnerd wordt aan het geweld dat door deze extase gevoed wordt.
Brotherhood is een confronterende en soms ook tedere film, die menig liefhebber van Deense cinema zal bekoren. Vanaf 21 oktober draait hij in de Nederlandse bioscopen.
MSR
(bron: Expreszo)