Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Uit de Kast
(door: Albert)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (19) en Coen (21) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Uit de Kast
Waarschijnlijk heb je er al in verschillende media over gelezen, en misschien heb je zelfs al een aflevering of twee gezien van KRO’s ‘Uit de Kast’. In dit programma komt Arie Boomsma op bezoek bij homo’s en lesbo’s die nog in de kast zitten, en hun nietsvermoedende families en vriendengroepen.
Mocht je er nog nooit van gehoord hebben, het gaat als volgt:
Arie loopt door een weiland of nieuwbouwwijk en vertelt over een jonge homo die nog in de kast zit. De jonge homo komt in beeld en vertelt dat hij er nu eindelijk klaar voor is om het zijn omgeving te vertellen. Dan worden familie en vrienden even aan het woord gelaten, en we lachen om hun vooroordelen over homoseksualiteit. Ze hebben nog geen idee wat hen te wachten staat. Dan nodigt de jonge homo iedereen uit om te steengrillen, staat met trillerige benen op en stamelt: "ik moet jullie iets vertellen..." Een paar tellen lang hoor je alleen het ongemakkelijke sissen van de koteletjes op de steengrill.
En ja, hoe reageer je ook op zoiets, met een camerateam van de KRO en fucking Arie Boomsma op je neus? Gelukkig zijn de meeste reacties positief, en raakt er niemand gewond, al wordt er soms geruzied over de aanwezigheid van het KRO-team. Daar wil ik het verder niet over hebben, want wat mij namelijk het meeste stoorde was de manier van acceptatie van de omgeving, waar de jonge homo’s aanvankelijk oh zo blij mee zijn. Na een kort applaus wordt er gezegd:
"Ik vind het allemaal goed, knap dat je het durfde te vertellen! Zo lang je maar niet opeens een vrouwelijke homo met wapperhandjes en handtas wordt, hahahaha."
En dààr gaat de homo-acceptatie in dit land wat mij betreft de mist in. Het is prachtig dat de überhetero vriendengroepen de jongens op hun schouders kloppen, en zeggen dat het nog steeds dezelfde mensen voor hen zijn. Maar èchte acceptatie gaat verder. Want wat als je nou wèl vrouwelijke trekjes hebt? Moet je die dan verbergen? Is het in dat geval niet oké om homo te zijn? Waar ligt überhaupt de lijn tussen mannelijk en vrouwelijk?
Ook ik kreeg na mijn coming-out deze reactie van veel vrienden en familie. Op dat moment voelde dat goed: ik wilde vooral normaal zijn, en normaal betekende mannelijk. Nu, jaren later, ben ik misschien geen toonbeeld van mannelijkheid meer, maar ook zeker geen vrouwelijke homo. Maar het zou ook echt niet erg zijn als ik wèl heupwiegend door de wandelgangen liep, als mijn lievelingskleur roze zou zijn, als ik alleen maar rosé zou drinken en als ik constant twee schoothondjes om me heen zou hebben lopen.
Als homo zou je als normaal mens gezien moeten worden, maar daarbij zou ‘normaal’ niet gelijk moeten staan aan ‘saai’, ‘mannelijk’ of ‘gewoontjes’.
Natuurlijk, als jij saai, mannelijk en gewoontjes bent, maar ook op mannen valt, ga ervoor, wees jezelf! Maar het betekent niet dat je andere homo’s moet afkeuren omdat ze anders zijn dan jij. Ik zou zelf ook niet snel op de beruchte botenparade van de Amsterdam Gay Pride gaan staan, en ik vind het ook niet leuk als mensen mij associëren met de jongens en mannen die dat wèl graag doen. Misschien vormt de Gay Pride (maar eigenlijk vooral de media die slechts een klein deel laten zien) een slecht beeld van homo’s in het algemeen.
Misschien zijn Geer & Goor niet dè ambassadeurs van homoseksualiteit waar iedereen op gehoopt had, maar laten we alsjeblieft niet te truttig zijn. Homoseksualiteit moet normaal worden, zeker, maar het is ook iets wat jou bijzonder maakt. Hoe cliché het ook mag zijn, wees vooral lekker jezelf en niet mannelijker of vrouwelijker omdat je omgeving dat van je verwacht. Want als je dat allemaal laat varen, en het je niets kan schelen wat anderen van je vinden, dan ben je pas ècht een man.
Of vrouw. Of alles er tussen in. Whatever.
---
Deze column is geplaatst op 03-03-2011. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (19) en Coen (21) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Uit de Kast
Waarschijnlijk heb je er al in verschillende media over gelezen, en misschien heb je zelfs al een aflevering of twee gezien van KRO’s ‘Uit de Kast’. In dit programma komt Arie Boomsma op bezoek bij homo’s en lesbo’s die nog in de kast zitten, en hun nietsvermoedende families en vriendengroepen.
Mocht je er nog nooit van gehoord hebben, het gaat als volgt:
Arie loopt door een weiland of nieuwbouwwijk en vertelt over een jonge homo die nog in de kast zit. De jonge homo komt in beeld en vertelt dat hij er nu eindelijk klaar voor is om het zijn omgeving te vertellen. Dan worden familie en vrienden even aan het woord gelaten, en we lachen om hun vooroordelen over homoseksualiteit. Ze hebben nog geen idee wat hen te wachten staat. Dan nodigt de jonge homo iedereen uit om te steengrillen, staat met trillerige benen op en stamelt: "ik moet jullie iets vertellen..." Een paar tellen lang hoor je alleen het ongemakkelijke sissen van de koteletjes op de steengrill.
En ja, hoe reageer je ook op zoiets, met een camerateam van de KRO en fucking Arie Boomsma op je neus? Gelukkig zijn de meeste reacties positief, en raakt er niemand gewond, al wordt er soms geruzied over de aanwezigheid van het KRO-team. Daar wil ik het verder niet over hebben, want wat mij namelijk het meeste stoorde was de manier van acceptatie van de omgeving, waar de jonge homo’s aanvankelijk oh zo blij mee zijn. Na een kort applaus wordt er gezegd:
"Ik vind het allemaal goed, knap dat je het durfde te vertellen! Zo lang je maar niet opeens een vrouwelijke homo met wapperhandjes en handtas wordt, hahahaha."
En dààr gaat de homo-acceptatie in dit land wat mij betreft de mist in. Het is prachtig dat de überhetero vriendengroepen de jongens op hun schouders kloppen, en zeggen dat het nog steeds dezelfde mensen voor hen zijn. Maar èchte acceptatie gaat verder. Want wat als je nou wèl vrouwelijke trekjes hebt? Moet je die dan verbergen? Is het in dat geval niet oké om homo te zijn? Waar ligt überhaupt de lijn tussen mannelijk en vrouwelijk?
Ook ik kreeg na mijn coming-out deze reactie van veel vrienden en familie. Op dat moment voelde dat goed: ik wilde vooral normaal zijn, en normaal betekende mannelijk. Nu, jaren later, ben ik misschien geen toonbeeld van mannelijkheid meer, maar ook zeker geen vrouwelijke homo. Maar het zou ook echt niet erg zijn als ik wèl heupwiegend door de wandelgangen liep, als mijn lievelingskleur roze zou zijn, als ik alleen maar rosé zou drinken en als ik constant twee schoothondjes om me heen zou hebben lopen.
Als homo zou je als normaal mens gezien moeten worden, maar daarbij zou ‘normaal’ niet gelijk moeten staan aan ‘saai’, ‘mannelijk’ of ‘gewoontjes’.
Natuurlijk, als jij saai, mannelijk en gewoontjes bent, maar ook op mannen valt, ga ervoor, wees jezelf! Maar het betekent niet dat je andere homo’s moet afkeuren omdat ze anders zijn dan jij. Ik zou zelf ook niet snel op de beruchte botenparade van de Amsterdam Gay Pride gaan staan, en ik vind het ook niet leuk als mensen mij associëren met de jongens en mannen die dat wèl graag doen. Misschien vormt de Gay Pride (maar eigenlijk vooral de media die slechts een klein deel laten zien) een slecht beeld van homo’s in het algemeen.
Misschien zijn Geer & Goor niet dè ambassadeurs van homoseksualiteit waar iedereen op gehoopt had, maar laten we alsjeblieft niet te truttig zijn. Homoseksualiteit moet normaal worden, zeker, maar het is ook iets wat jou bijzonder maakt. Hoe cliché het ook mag zijn, wees vooral lekker jezelf en niet mannelijker of vrouwelijker omdat je omgeving dat van je verwacht. Want als je dat allemaal laat varen, en het je niets kan schelen wat anderen van je vinden, dan ben je pas ècht een man.
Of vrouw. Of alles er tussen in. Whatever.
---
Deze column is geplaatst op 03-03-2011. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>