Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Vrije vlinder kots
(door: Tessa)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (19) en Coen (21) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Vrije vlinder kots
Hello bitches, missed me? Graag wil ik terugkomen op mijn psychocolumn van vorige maand omdat ik burgerlijkheid een paar maanden heb uitgeprobeerd en het nu alweer stom vind. Vandaar een ode aan de vrijheid, op een blije ik en een blije zij in een boze wereld.
Ik wil je opvouwen in mijn broekzak, dan nam ik je mee bijna elke dag.
Begrijp me niet verkeerd, niet alles wat ik in mijn vorige column de hemel in prees is nu weer naar beneden gedonderd. Ja, burgerlijkheid en rust bieden zoveel mooie en bevredigende mogelijkheden. Heerlijk op de bank zitten met een rosé en de hand van je woest aantrekkelijke vrouw/man in je schoot, vlekkeloos je school halen, met iedereen helemaal happy-de-peppy vriendjes zijn en het geweldig saai hebben.
Het knopje is weer om. Na een maand zoals het bovenstaande te hebben geleefd begon ik te schuimbekken en voor de verandering eens niet figuurlijk maar letterlijk overal tegenaan te schoppen. Rust is beangstigend, heb ik niet nodig. Dit zag ik niet, tot zij het me kwam zeggen. 4 maanden heb ik slakken in mijn broek gehad elke keer dat ik haar zag. Vier maanden lang voelde ik me een geschud gebakje van binnen. En nu is ze bij me om me te vertellen hoe het leven in elkaar zit. Geluk, nee MEER geluk komt uit rare, sadistische en vooral heel erg kut getimede hoekjes.
Ik was gelukkig voordat ze kwam. Ik ben nog steeds gelukkig nu ze er is, al heeft ze voor heel veel zoute tranen op wangen van lieve meisjes gezorgd. Ze maakt me elke dag dronken en ik kots vlinders.
Daten met het meisje met blonde haren, geitenwollensokken en ogen als mieren die niet kunnen jokken. Mijn HBO achterstevoren doen en ziek genoeg van alle onpraktische zaken die ik over me heen roep genieten. Zoveel van mezelf houden dat ik soms zelfs een beetje geil van mezelf wordt. Pasta inslikken en de slierten er via mijn neus weer uitsnuiten. Heerlijk. Geen taboes meer, geen geloof, geen schaamte, geen bord voor mijn hoofd, geen regels en geen pijn.
Het is niet dat ik verandert ben, mijn wereld neemt andere vormen aan . Een grote big-ass motherfucker wereld waarin relaties worden verbroken, meisjes met OV naar Amsterdam gaan, er vijrheidsbijbels worden geschreven en er zowaar een tweede Woodstock in mijn slaapkamer plaatsvindt. Ik ben een moderne hippie en zuip flessen wijn leeg in de trein om alle overheidsinstanties een dikke fukjoe te geven. Dit is ‘’live life to the max XXL’’, de weg naar onbeschaamd onbeschoft en onbezonnen veel geluk.
Glimlachen met ontblote tanden zo groot als kaasstengels en rondjes rennen in mijn hoofd.
Alles wat ik met haar doe lijkt goed te zijn, al weet ik dat niet alles wat ik doe nou zo vreselijk intelligent is. Maar dat maakt niet uit. Even niet. Even ogen dicht, glimlachen en kusjes voelen die in deze barre winter als prima kachel werken. Ik wilde het echt proberen, saai, burgerlijk en oud worden met het meisje dat me daarvoor een geschikte kandidaat leek. Ik kon het alleen niet, shit happens. En nu loop ik in Amsterdam, hand in hand met mijn vlinders en met de mooiste muze die een arme, chaotische student met een hart als een geschud gebakje en een hoofd als een grote roze wolk zich maar kan wensen.
Het boeit me geen fuck als we in 2012 met zijn allen dood neervallen, ik heb nergens spijt van. Maar mocht dit niet gebeuren, dan proost ik opnieuw op een mooie toekomst- misschien iets minder burgerlijk- met veel geluk en nog meer heeeeel veel cliché dingen waar je normaal op proost. Ik zeg drink leeg die glazen.
So we stole a car, for some release
But we didn’t get far – cos I couldn’t drive
And I made up words, for some release
Cos all we could say was gibberish slurs
And I distanced myself, for some release
Then developed my love for you, when I couldn’t sleep
Wallis bird- Counting to sleep
---
Deze column is geplaatst op 03-03-2011. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (19) en Coen (21) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Vrije vlinder kots
Hello bitches, missed me? Graag wil ik terugkomen op mijn psychocolumn van vorige maand omdat ik burgerlijkheid een paar maanden heb uitgeprobeerd en het nu alweer stom vind. Vandaar een ode aan de vrijheid, op een blije ik en een blije zij in een boze wereld.
Ik wil je opvouwen in mijn broekzak, dan nam ik je mee bijna elke dag.
Begrijp me niet verkeerd, niet alles wat ik in mijn vorige column de hemel in prees is nu weer naar beneden gedonderd. Ja, burgerlijkheid en rust bieden zoveel mooie en bevredigende mogelijkheden. Heerlijk op de bank zitten met een rosé en de hand van je woest aantrekkelijke vrouw/man in je schoot, vlekkeloos je school halen, met iedereen helemaal happy-de-peppy vriendjes zijn en het geweldig saai hebben.
Het knopje is weer om. Na een maand zoals het bovenstaande te hebben geleefd begon ik te schuimbekken en voor de verandering eens niet figuurlijk maar letterlijk overal tegenaan te schoppen. Rust is beangstigend, heb ik niet nodig. Dit zag ik niet, tot zij het me kwam zeggen. 4 maanden heb ik slakken in mijn broek gehad elke keer dat ik haar zag. Vier maanden lang voelde ik me een geschud gebakje van binnen. En nu is ze bij me om me te vertellen hoe het leven in elkaar zit. Geluk, nee MEER geluk komt uit rare, sadistische en vooral heel erg kut getimede hoekjes.
Ik was gelukkig voordat ze kwam. Ik ben nog steeds gelukkig nu ze er is, al heeft ze voor heel veel zoute tranen op wangen van lieve meisjes gezorgd. Ze maakt me elke dag dronken en ik kots vlinders.
Daten met het meisje met blonde haren, geitenwollensokken en ogen als mieren die niet kunnen jokken. Mijn HBO achterstevoren doen en ziek genoeg van alle onpraktische zaken die ik over me heen roep genieten. Zoveel van mezelf houden dat ik soms zelfs een beetje geil van mezelf wordt. Pasta inslikken en de slierten er via mijn neus weer uitsnuiten. Heerlijk. Geen taboes meer, geen geloof, geen schaamte, geen bord voor mijn hoofd, geen regels en geen pijn.
Het is niet dat ik verandert ben, mijn wereld neemt andere vormen aan . Een grote big-ass motherfucker wereld waarin relaties worden verbroken, meisjes met OV naar Amsterdam gaan, er vijrheidsbijbels worden geschreven en er zowaar een tweede Woodstock in mijn slaapkamer plaatsvindt. Ik ben een moderne hippie en zuip flessen wijn leeg in de trein om alle overheidsinstanties een dikke fukjoe te geven. Dit is ‘’live life to the max XXL’’, de weg naar onbeschaamd onbeschoft en onbezonnen veel geluk.
Glimlachen met ontblote tanden zo groot als kaasstengels en rondjes rennen in mijn hoofd.
Alles wat ik met haar doe lijkt goed te zijn, al weet ik dat niet alles wat ik doe nou zo vreselijk intelligent is. Maar dat maakt niet uit. Even niet. Even ogen dicht, glimlachen en kusjes voelen die in deze barre winter als prima kachel werken. Ik wilde het echt proberen, saai, burgerlijk en oud worden met het meisje dat me daarvoor een geschikte kandidaat leek. Ik kon het alleen niet, shit happens. En nu loop ik in Amsterdam, hand in hand met mijn vlinders en met de mooiste muze die een arme, chaotische student met een hart als een geschud gebakje en een hoofd als een grote roze wolk zich maar kan wensen.
Het boeit me geen fuck als we in 2012 met zijn allen dood neervallen, ik heb nergens spijt van. Maar mocht dit niet gebeuren, dan proost ik opnieuw op een mooie toekomst- misschien iets minder burgerlijk- met veel geluk en nog meer heeeeel veel cliché dingen waar je normaal op proost. Ik zeg drink leeg die glazen.
So we stole a car, for some release
But we didn’t get far – cos I couldn’t drive
And I made up words, for some release
Cos all we could say was gibberish slurs
And I distanced myself, for some release
Then developed my love for you, when I couldn’t sleep
Wallis bird- Counting to sleep
---
Deze column is geplaatst op 03-03-2011. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>